بیاد رفیق جانباخته کمونیست ناصح مردوخ

رفیق ناصح مردوخ از کادرهای حزب کمونیست ایران و کومه له از مسئولین، گویندگان ومجریان صدای حزب کمونیست ایران ، از مبارزین قدیمی وتجسم سالها رنج وسختی و تلاش خستگی ناپذیر رزمندگان انقلاب کارگری بود که زندگی برایشان مبارزه و مبارزه زندگیشان بود.

متولد سال ١٣٢٩ خورشیدی در شهر سنندج واز خانواده ای متوسط و بخاطر خصوصیاتش و شخصیت اجتماعیش در میان آشنایان و بستگان چهره ای مورد اعتماد و یاور روزهای سختیها و دردها بود. در سال ١٣٤٩ به دانشگاه جندی شاپور در آهواز رفت و با توجه به سابقه وپیشینه آشنائی با مسائل سیاسی به زودی جذب این کانون مبارزه انقلابی علیه حکومت شاه در آن سالها شد و در نقش یکی از فعالین مبارزات دانشجویی در دهه ٥٠ به همراه تنی چند از دوستانش دست به انتشار یک نشریه دانشجویی و همچنین تکثیر وانتشار جزوات واعلامیه های سازمانهای سیاسی چپ ان زمان زدند. در همین رابطه او یک بار دستگیرو روانه زندان عادل اباد شیراز وپس از آن آهواز شد. مدت حبس به شش ماه رسید. پس از پایان تحصیل در دوران خدمت سربازی نیز یک بار دیگر زندانی گردید. در دوران سربازی زیر نظم برده منشانه ارتش نمیرفت ودر میان سربازان که اغلب روستایی و زحمتکش بودند، اتوریته واعتباری کسب کرده بود و به او اعتماد داشتند. در زمینه آشنایی با هنر وادبیات از افراد اولیه فعال در کانون هنر و ادبیات کارگری در تشکیلات کومه له بود. در عرصه خطاطی ـ نقاشی ـ مجسمه سازی و بعدها فیلمبرداری و عکاسی و داستان نویسی وهر کدام از این رشته ها ودر سالهای بعد و در طول فعالیت انقلابیش در خدمت پیش برد کارهای مشحصی قرار گرفتند. در دوران قیام٥٧ رفیق ناصح مردوخ از فعالین عرصه اعتراضات وتظاهراتها و در جریان تصرف پادگانهای عشرت آباد، زندان قصر و ساواک سلطنت آباد وخلع سلاح آنها شرکت داشت. سپس به کردستان بازگشت و در جمعیت دفاع از آزادی و انقلاب شهر سنندج شروع به فعالیت سخت و فشرده ای نمود، فیلمها و تصاویر و عکسهای به یاد ماندنی آن دوران بخشی از کارهای این رفیق خستگی ناپذیر است و در جریان جنگ ٢٤ روزه سنندج و قبل ازآن فعالیت سیاسیش را با کومه له گره زده بود و در ادامه آن فعالیت در شهر سنندج خبر نامه ای از جانب کومه له منتشر میشد که از فعالین و حتی گاها پای ثابت انتشار اینخبر نامه بود. در تیر ماه ٦١ صدای انقلاب ایران شروع به کار نمود که رفیق ناصح یکی از اولین همکاران آن وسپس با شروع فعالیت صدای حزب کمونیست ایران در آبان ماه ٦٢ بدان پیوست که بخش عمده ای ازبرنامه های رادیو را آماده و بخشی از کار گویندگی رادیو را به عهده داشت، تا واقعه بمب باران شیمیایی آردوگاه بوتی از جانب رژیم جنایتکار بعث عراق در روز ٢٥ اردیبهشت ماه سال  ١٣٦٧ به همراه ٢٢ رفیق کمونیست دیگر جان خود را فدا کردند و راه پر افتخارشان را به ما یارانشان سپردند.

یاد همگی جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم همیشه جاودانه است!

بدین مناسبت قسمتی از صدای گرم این رفیق با دکلمه شعرها و سرودهای انقلابی تقدیم به همه آزادگان

گردآورنده : اردشیر نصرالله بیگی